About My Travel

ไหว้พระจันทร์

2007-09-27T16:18:00.000+07:00

ถึง…เพื่อน
หวัดดีจ้า เป็นอย่างไรบ้าง สบายดีนะ ไม่ได้เขียนมาหาเธอนานเลย เมื่อวันที่ 25 กันยายน ฉันไปเที่ยวงานไหว้พระจันทร์ที่เทศบาลอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี โดยในวันนี้เป็นวันไหว้พระจันทร์ซึ่งเป็นประเพณีที่สืบกันมาของคนเชื้อสายจีน โดยช่วงกลางคืนจะมีการจัดโต๊ะวางของบูชาไหว้พระจันทร์ ฉันเก็บภาพบรรยากาศภายในงานมาฝากเธอจะ

ในงานเทศกาลไหว้พระจันทร์คืนนี้ มีการประกวดความสวยงามของการจัดโต๊ะไหว้พระจันทร์ด้วย มีการตกแต่งกันไว้อย่างสวยงาม ไม่ว่าจะเป็นของไหว้ กระดาษไหว้ ดอกไม้ ของตกแต่ง โคมไฟ ไฟประดับ ต่างๆ แล้วแต่ว่าจะออกแบบกันแบบไหน บางโต๊ะก็มีน้ำพุอยู่ด้านหลังด้วย

บางที่ก็มีบริการจุดธูปให้ผู้ชมงาน เพื่อไหว้สักการะและเป็นสิริมงคลแก่ตัวเอง บางที่ก็มีขันน้ำมนต์ตั้งไว้ ใครจะพรมน้ำมนต์ก็ได้

โต๊ะไหว้พระจันทร์เหล่านี้ จัดตั้งไว้ ริมสองฝั่งถนนบริเวณเทศบาล ฉันเดินชมเพลินจนจะกลับแล้ว ก็ไม่ทันได้สังเกตว่า โต๊ะไหนได้รางวัลชนะเลิศ รองชนะเลิศ รางวัลชมเชย

หลังจากที่ไหว้เสร็จแล้ว ก็จะมีการเผากระดาษไหว้ อย่างที่เห็นในภาพ

งานที่เกี่ยวกับจีนๆ แบบนี้ ที่พลาดไม่ได้ก็คือ การแสดงการเชิดสิงโต และจะเชิดธรรมดาก็ไม่เล้าใจ จึงมีการแสดงสิงโตผาดโผน ดังเช่นเจ้าสิงโตสีขาวตัวนี้ ที่ต้องขึ้นไปยืนและกระโดดบนแท่นเหล็กสูง

โฉมหน้าสองหนุ่มภายใต้สิงโตที่สวยงาม และเก่งกาจ ซึ่งสองหนุ่มนี้ก็เก่งกาจไม่แพ้สิงโตเลย

แม้จะเก่งกาจสักเพียงใด ก็อาจจะมีการพลาดพลั้งกันได้ ดังนั้น ความปลอดภัยจึงเป็นสิ่งสำคัญ หนุ่มน้อยทั้งสองจึงมีผู้ดูแลความปลอดภัยให้อยู่ด้านล่าง

หลังการแสดงเสร็จสิ้น สิงโตสีขาวตัวนี้ ก็ออกทักทายผู้ชม ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของทุกคน โดยเฉพาะเด็กๆ

อีกสองสิ่งที่ประกอบการแสดงเชิดสิงโต ก็คือ ดนตรีที่ให้จังหวะสนุกสนาน และนายแป๊ะยิ้มคนนี้

นอกจากเจ้าสิงโตสีขาวแล้ว ก็ยังมีเจ้าสิงโตสีเหลืองตัวนี้ ชอบขึ้นไปอยู่บนที่สูงๆ ช่างหวาดเสียวจริงๆ

เจ้าสิงโตสีเหลืองผงาดอยู่เบื้องบน ส่วนเบื้องล่างนั้น ผู้รักษาความปลอดภัยต้องคอยประคับประคองเจ้าเสาต้นนี้อย่างแน่นหนา

การแสดงถัดไปก็เป็นการยืนต่อตัว เริ่มแรกก็ต่อกัน 4 ชั้น จากนั้นก็ต่อเพิ่มเป็น 5 ชั้น ด้านล่างก็ต้องคอยเฝ้าระวัง

โฉมหน้าสองหนูน้อยที่อยู่ชั้นบน ไม่ทันได้ถ่ายตอนหนูน้อยยืนขึ้นบนบ่า เพราะมัวแต่ตบมือดีใจให้เจ้าหนูน้อยตัวเล็กที่ขึ้นไปยืนได้สำเร็จ

เมื่อมีการแสดงแล้ว สิ่งที่ขาดไม่ได้เลย ก็คือผู้ชมทั้งหลาย ทุกคนใจจดจ่ออยู่กับการแสดงที่น่าหวาดเสียวครั้งนี้

เมื่อการแสดงเชิดสิงโตจบลง ก็เดินโยกย้ายมาอยู่ที่เวทีการแสดง สาวน้อยชุดสีชมพูกำลังร้องเพลงอย่างสนุกสนาน

ที่พนัสนิคมนี้ จะมีการทายปัญหาอย่างหนึ่ง ซึ่งเรียกว่า ทายโจ๊ก ทำไมเรียกแบบนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เป็นลักษณะคำถามที่มีลักษณะคล้ายกลอน โดยภายในกลอนจะสื่อความหมายถึงคำตอบ อย่างเช่น คำถามนี้

“ เคยซาบซึ้ง จึงได้ ใฝ่ฝันมาก
กลัวลำบาก ยากเขา เราฝืดฝืน
สุดระกำ ช้ำหม่น ทนกล้ำกลืน
ไม่แช่มชื่น รื่นจิต คิดกังวล”

หรือ คำถามนี้

“ ยามคับขัน ทันใด ไม่ชักช้า
หมายตีตรา อย่าไป รักใครเขา
ถูกทำร้าย กายหมอง ต้องซบเซา
ลากคอเอา เข้าใส่ ในตะราง”

แต่ฉันไม่รู้คำตอบหรอกนะ ถ้าเธอรู้บอกคำตอบให้ฉันหน่อยแล้วกันนะจ๊ะ

เมื่อมีงานเทศกาลต่างๆ สิ่งที่จะต้องมีด้วย ก็คือ ร้านค้า ขายของต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น น้ำ ขนม อาหารคาว หวาน ของเล่นเด็ก เสื้อผ้า รองเท้า และอีกสารพัดอย่าง ที่จะขายได้

เป็นอย่างไรบ้าง ดูรูปแล้ว เพลิดเพลินไปกับฉันไหมนี่ การเดินทางท่องเที่ยวในที่ต่างๆ ไม่ใช่แต่ว่าเที่ยวเพื่อความสุขอย่างเดียว ฉันว่าทุกครั้งที่เราเดินทางท่องเที่ยว เราจะได้รับความรู้ติดตัวกลับมาเสมอ ไม่มากก็น้อย เป็นประสบการณ์ในชีวิตหนึ่ง ที่ผ่านเข้ามาและน่าจดจำเอาไว้ เมื่อฉันไปที่ไหนมาแล้วมีโอกาสฉันจะเขียนมาเล่า และส่งรูปมาให้ดูอีกนะจ๊ะ

คิดถึง
ตะแบก

ทำบุญวันเข้าพรรษา

2007-08-01T10:16:00.000+07:00

ถึง...เพื่อน

หวัดดีจ้า เป็นอย่างไร สบายดีไหมจ๊ะ วันเข้าพรรษานี้ไปทำบุญที่ไหนมาบ้างหรือเปล่า ฉันไปทำบุญที่วัดโคกพระ อ.พนัสนิคม จ.ชลบุรี ฉันได้บันทึกวิดีโอตอนแห่เทียนรอบโบสถ์มาให้เธอดูด้วย

วันนี้ที่วัดคนเยอะมาก เพราะว่าเป็นวันสำคัญทางศาสนา และก็ได้หยุดงานกัน แต่ละคนก็ถือตะกร้า ปิ่นโต ดอกไม้ ธูป เทียน ถังถวายสังฆทาน พุ่มถวายสังฆทาน หลอดไฟ ซึ่งก็แล้วแต่จิตศรัทธาของแต่ละคน

ฉันจำได้ว่าเมื่อตอนเด็กๆ ฉันมาวัดกับยาย ฉันก็สนุกตามประสาเด็ก ไม่ค่อยจะได้สนใจในพิธีการทำบุญสักเท่าไหร่นัก สนใจแต่ว่าเมื่อพระฉันอาหาร แล้ว ฉันจะลงจากศาลาไปซื้อไอศรีมกิน ไม่รู้ว่าเธอเคยกินหรือเปล่า เป็นไอศรีมที่เป็นก้อนสี่เหลี่ยมพื้นผ้า มีหลากสีหลากรส คนขายเขาจะเอามาตัดแบ่งเป็นก้อนเล็กๆ แล้วก็เอาไม้เสียนเข้าไปที่ไอศรีม ไว้สำหรับถือกิน ปัจจุบันนี้ไม่รู้มีอีกหรือเปล่า เพราะว่าฉันไม่ค่อยได้เห็นแล้ว

การที่ฉันเข้าวัดไปกับยายตอนเด็กๆ มันก็ทำให้ฉันได้ซึมซับเอาพิธีประเพณีมาเหมือนกันนะ ซึ่งฉันว่าในเมื่อเรานับถือศาสนาพุทธก็ควรที่จะรู้พิธีกรรมทางศาสนา และก็สวดมนต์ จำบทสวดบางบทไว้บ้าง แล้วก็ควรจะยึดเอาคำสอนของพระพุทธเจ้ามาใช้ในชีวิตประจำวันด้วย

เมื่อฉันไปถึงก็ไปจุดธูปเทียน ไหว้พระพุทธรูป รอจนเวลาใกล้ แปดโมงเช้า พระก็ทยอยเดินเข้าศาลา เพื่อเริมทำพิธี หลังจากที่พระฉันอาหาร ทำการกรวดน้ำ และพระให้พรเสร็จ ก็เดินออกจากศาลาวัดไปกันที่โบสถ์เพื่อไปแห่เทียนรอบโบสถ์

ที่วัดนี้เขาได้จัดให้มีกลองยาวเล่นบรรเลงเพลง นำหน้าขบวนด้วย เป็นบรรยากาศที่สนุกสนานดี เมื่อวนรอบโบสถ์ได้ครบสามรอบแล้ว ก็เข้าโบสถ์เพื่อทำพิธีถวายเทียนให้แก่พระภิกษุไว้ใช้ ตลอดจำพรรษานี้

เป็นไงได้บุญจากฉันไปบ้างไหม ทำบุญแล้วก็ทำให้จิตใจเบิกบาน สบายใจ

คิดถึง
ตะแบก

เที่ยวเหนือ4จังหวัด...ลำปาง(4)

2007-07-26T10:58:00.000+07:00

ถึง…เพื่อน

หวัดดีจ้า ไงจ๊ะ เที่ยวเหนือสนุกไหม จังหวัดสุดท้ายที่ฉันไปเยือนเมืองเหนือก็คือ ลำปาง จากเชียงใหม่ก็ลงมาลำปางเมื่อคืนเลย พักกันที่ตัวเมืองลำปาง ฉันวางแผนไว้ว่าพรุ่งนี้เช้าจะไปกราบพระแล้วเที่ยวชม พระธาตุลำปางหลวง ก่อนที่จะเดินทางกลับบ้าน

ฉันเดินทางมาถึงที่พระธาตุลำปางหลวงตอนเช้า เมื่อตอนเข้ามายังไม่มีนักท่องเที่ยวมากนัก มีแค่รถจอดอยู่สองสามคัน ฉันนั่งกินอาหารเช้าบริเวณร้านค้าใกล้ๆ กับที่จอดรถ ก่อนที่จะเดินชมพระธาตุ

ฉันเดินขึ้นสู่วัดพระธาตุลำปางหลวง ด้านบันไดนาค มีหัวพญานาคทั้งสองข้างของบันไดทางขึ้น มีตัวเป็นราวบันได และเมื่อถึงบันไดขั้นบนสุดก็จะต้องเดินผ่านซุ้มประตูโขง ซึ่งเป็นซุ้มประตูที่มีลักษณะเป็นรูปปราสาทมียอดแหลมพุ่งขึ้นไปเป็นชั้นๆ

หลังจากเดินผ่านซุ้มประตูแล้ว สิ่งที่อยู่ตรงหน้าก็คือ วิหารหลวง เป็นวิหารโถงขนาดใหญ่ ด้านหน้าที่มองเห็นขณะนี้ก็เป็นซุ้มปราสาททอง เป็นที่ประดิษฐานของ พระเจ้าล้านทอง พระพุทธรูปที่สวยงาม

เมื่อกราบไหว้พระเจ้าล้านทองเสร็จ ฉันเดินออกมาทางด้านหลังซุ้มปราสาททอง เพื่อมากราบไหว้พระเจ้าทันใจ

ถัดจากวิหารหลวง ก็คือ องค์พระบรมธาตุ เป็นเจดีย์ทรงกลมแบบล้านนา ภายในเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า มีพระพุทธรูปและฉัตรประจำอยู่ทั้ง 4 มุม

ที่วัดพระธาตุลำปางหลวงนี้ นอกจากสถาปัตยกรรมที่งดงามแล้ว ก็ยังมีสิ่งอัศจรรย์ ที่ทุกคนที่มาที่นี่ไม่ควรพลาดชมก็คือ ภาพองค์พระธาตุที่ปรากฏอยู่ภายในซุ้มพระพุทธบาท และวิหารพระพุทธ ที่เกิดจากการหักเหของแสงจากภายนอกผ่านรูเล็กๆ ลักษณะคล้ายกับกล้องรูเข็มที่เคยทดลองทำตอนเด็กๆ ทำให้สามารถเห็นภาพได้ ภายในวิหารพระพุทธมีการนำผ้าสีขาว มาปู ณ จุดที่เห็นรูปพระธาตุ ทำให้เห็นชัดขึ้น

นอกจากที่จะเห็นรูปพระธาตุที่วิหารพระพุทธแล้ว ก็สามารถเห็นลักษณะปรากฏการณ์สิ่งอัศจรรย์ได้ที่ซุ้มพระพุทธบาท แต่น่าเสียดายจัง ที่ฉันไม่สามารถเข้าไปดูได้ เพราะว่าเขาไม่ให้ผู้หญิงเข้าไป

เมื่อเดินอ้อมพระธาตุมาอีกฝั่งหนึ่งก็จะเจอกับวิหารน้ำแต้ม เป็นวิหารไม้ที่เก่าแก่ที่สุดของล้านนา ที่วิหารนี้จะมีภาพวาดเขียนติดอยู่บนไม้ ฉันอ่านหนังสือเจอว่า คำว่า น้ำแต้มนั้นหมายถึง การวาด หรือ การเขียน เหตุนี้กระมังจึงชื่อว่า วิหารน้ำแต้ม

ภายในวัดพระธาตุลำปางหลวง ยังมีสถาปัตยกรรมอันเก่าแก่ล้ำค่าอีกมาก ซึ่งเป็นสถานที่ที่ควรศึกษา อย่างเช่น วันที่ฉันไปก็มีนักเรียนมาทัศนศึกษากัน มีอาจารย์อธิบายให้เด็กๆ ได้ฟังว่าที่ได้เห็นนั้น คือ อะไร มีความหมายอย่างไร ถ้าฉันมีเวลาเยอะ ฉันคงตามเด็กๆ ไปหาความรู้แล้วล่ะ

ก่อนจะกลับฉันได้เดินไปเข้าห้องน้ำ ก็ได้เห็นต้นไม้ประหลาด มีไม้ค้ำเต็มไปหมดเลย เหมือนเคยอ่านเจอในหนังสือว่า เขาทำเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้คนตาย คล้ายๆ กับการบังสุกุล น่าจะใช่นะ ถ้าเธอรู้รายละเอียดอย่างไรก็เล่าให้ฟังบ้างนะ

ระหว่างทางเดินไปที่จอดรถ ก็มีอาหารมีสินค้าที่จะซื้อติดไม้ติดมือ ไปฝากคนทางบ้าน ฉันก็ซื้อมาหลายอย่างเหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นข้าวแต๋น หมูยอ น้ำพริกหนุ่ม แคปหมู กระเทียมโทนดอง เป็นต้น มีแต่ของกินทั้งนั้นเลย

คิดถึง
ตะแบก

เที่ยวเหนือ 4 จังหวัด…เชียงใหม่(3)…ขันโตก

2007-07-15T14:41:00.000+07:00

ถึง…เพื่อน
หวัดดีจ้า เพื่อน ช่วงนี้หายห่างไปนาน พอดีงานเยอะไม่ค่อยจะว่าง เมื่อคราวที่ฉันไปเที่ยวงานราชพฤกษ์ ฉันไปนั่งกินขันโตก เคล้าบรรยากาศการแสดงแบบล้านนามา

ด้านหน้าของร้านตกแต่งไว้อย่างสวยงาม มีสาวงามนั่งแกะสลักผลไม้ให้ชมอยู่ด้านหน้าด้วย ฉันจ่ายค่าอาหารก่อนที่จะไปนั่งทานอาหาร 300 บาท เป็นอาหารชุดขันโตก ตามที่เธอเห็นในภาพ ซึ่งสามารถเติมได้ตลอด มีปัญญากินได้เท่าไหร่ ก็กินไปนะจ๊ะ

ฉันได้ที่นั่งทางด้านหลัง เพราะไม่ได้จองเอาไว้ ว่างตรงไหนก็นั่งตรงนั้น เป็นการนั่งทานอาหารกับพื้น มีพรมปู มีเบาะรองนั่ง มีหมอนสามเหลี่ยมเอาไว้พิง คืนนี้พระจันทร์เต็มดวง สวยเชียวหล่ะ

พอทานอาหารได้สักพัก ก็มีนางรำฟ้อนรำออกมาทางด้านหลัง แล้วเดินรำไปด้านหน้า ซึ่งตรงด้านหน้าจะมีพื้นที่การแสดงอยู่ นักท่องเที่ยวที่มานั่งกินต่างยกกล้องถ่ายภาพขึ้นมาถ่ายภาพกัน

การแสดงที่นี่เขามีหลายชุดมาก แต่ละชุดก็แสดงถึงศิลปวัฒนธรรมของไทย ทุกชุดมีความสวยงามอยู่ในตัวของมันเอง ชุดที่คนแสดงใส่ก็สวย เป็นชุดที่บ่งบอกถึงความเป็นไทย

มีการแสดงของทุกภาคมาแสดง ไม่ว่าจะเป็นภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคใต้ น่าภูมิใจในความเป็นไทยจัง เราควรจะอนุรักษ์วัตนธรรมของเราไว้ จะได้ไม่ศูนย์หายไปไหน

การแสดงการตีกลองสะบัดชัย ไม่ใช่เฉพาะการตีกลองเท่านั้นที่เราจะดูและสนใจ ฉันว่าอุปกรณ์ที่ประกอบการแสดงก็น่าสนใจด้วย เขาตกแต่งกลองได้สวยงามนะ เป็นรูปพญานาค

การแสดงอีกชุดหนึ่งที่น่าสนใจก็คือ การรำมีดดาบ เห็นแล้วน่าหวาดเสียวจัง เขาคงต้องฝึกมาเป็นอย่างดีเลยล่ะ

แล้วใช่ว่าจะแสดงแต่บริเวณเวทีนะ เขายังมีนักแสดงมาเล่นใกล้ๆ กับคนดูด้วย อย่างหนุมานตนนี้ เจ้าหนูน้อยมองจ้องอย่างสนใจ

ทานอาหารไปชมการแสดงไป เพลินตา เพลินท้อง ดีไหมจ๊ะเธอ แล้วครั้งหน้าฉันจะพาเธอไปชมพระธาตุลำปางหลวง ที่ลำปางนะ หวัดดีจ้า

คิดถึง
ตะแบก

เที่ยวเหนือ 4 จังหวัด…เชียงใหม่(3)…สีสันราชพฤกษ์

2007-06-25T16:25:00.000+07:00

ถึง…เพื่อน

ฉันไปเที่ยวมาตั้งแต่ตอนปีใหม่แน่ะ ว่าจะเขียนมาเล่าให้เธอได้อ่านก็ไม่ได้เขียนสักที นี่ก็ปาไปครึ่งปีแล้ว เรื่องมันก็คงไม่ตื่นเต้นตื่นตาตื่นใจเท่าไรแล้ว และเธอก็คงได้เห็นได้อ่านจากที่อื่นเยอะแยะ แต่ยังไงฉันก็อยากเล่าอยากส่งรูปให้เธอดู ก็ตั้งใจจะถ่ายรูปมาฝากเธอ เพียงแต่ฝากช้าไปหน่อยไม่ว่ากันนะ

ฉันเล่าย่อๆ สั้นๆ แล้วกันนะ เธอจะได้ไม่เบื่อ ฉันเดินทางมาเข้าชมงาน มหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2549 ตั้งแต่เช้าเลย เพราะกลัวว่าจะชมได้ไม่จุใจ

ก่อนเข้างานก็แวะหาอาหารเช้ากินก่อน มาแอ่วเมืองเหนือก็ต้องกินอาหารทางเหนือ ฉันแวะร้านอาหารเล็กๆ ริมทางก่อนเข้าบริเวณงาน ร้านนี้เขาจัดได้น่ารักดี ฉันกับเพื่อนสั่งขนมจีนน้ำเงี้ยวมากิน กลัวเธอไม่เชื่อก็เลยถ่ายรูปมาให้ดูด้วย อยากกินแล้วใช่ม๊า

เมื่ออิ่มแล้วก็เดินทางเข้าบริเวณงานพืชสวนโลก ด้านหน้าเขาวางร่มไว้คันใหญ่ มากๆ เลย แล้วก็มีโต๊ะตั้งไว้แจกแผ่นพับ เป็นคู่มือชมงาน เมื่ออ่านแผ่นพับแล้วก็ตั้งใจว่า จะเดินเที่ยวชมงานตามเส้นทางสายสีส้ม เพราะเขาบอกไว้ว่า หากต้องการเก็บเกี่ยวทุกอรรถรสของงานอย่างเต็มรูปแบบ ก็ต้องเดินตามรอยเท้าสีส้ม ใช้เวลาเดินราว 6 ชั่วโมง ระยะทางประมาณ 7.2 กิโลเมตร

งานนี้ก็จะเต็มไปด้วยต้นไม้ ดอกไม้ หลากหลายพันธ์ หลากหลายชนิด สวยๆ ทั้งนั้นเลย ถ้าเธออยากดูก็คลิกดูได้ที่ วีดีโอภาพด้านบนนะจ๊ะ

นอกจากสีสันของพันธ์พฤกษานานาชนิดแล้ว ก็ยังมีความงดงามของอาคาร สิ่งก่อสร้าง ตลอดจนสิ่งของประดับตกแต่งต่างๆ โดยเฉพาะสถาปัตยกรรมล้านนาประยุกต์ ของหอคำหลวง ที่ทุกคนที่มาเที่ยวงานต้องไม่พลาดชม ฉันก็ไม่พลาดชมเหมือนคนอื่นๆ แต่ที่พลาดจากที่ตั้งใจไว้ก็คือ เดินให้ครบตามเส้นทางสายสีส้ม เดินไม่ไหวซะแล้วฉัน และอีกหนึ่งอย่างที่พลาดก็คือ การแสดงต่างๆ แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้ก็ได้ชมได้ดูอย่างจุใจแล้ว

คราวหน้าฉันจะพาเธอไปทานอาหารกินบรรยากาศการแสดงที่เชียงใหม่นะ สวัสดีเจ้า

คิดถึง
ตะแบก

เที่ยวเหนือ 4 จังหวัด…(2)น่าน

2007-06-03T11:22:00.000+07:00

ถึง…เพื่อน

จากครั้งที่แล้วฉันเล่าให้ฟังเรื่องไปเที่ยวเขื่อนสิริกิติ์ที่จังหวัดอุตรดิตถ์มา แล้วบอกกับเธอไว้ว่าฉันจะเดินทางต่อมาที่จังหวัดน่าน ฉันดูจากแผนที่แล้ว จากเขื่อนสิริกิติ์มีเส้นทางที่เข้าจังหวัดน่านได้ โดยใช้เส้นทางหมายเลข 1339 เข้าน่านที่ปากนาย

เส้นทางนี้มีทิวทัศน์ที่สวยงามเป็นระยะ ขับไปเรื่อยๆ ก็เริ่มไม่ค่อยแน่ใจ เพราะทางถนนมันแคบลง แล้วก็มีรถบ้างประปราย ก็ขับไปตามป้ายที่มีบอก ยังมีป้ายชี้ทางก็คงยังไม่หลงหรอกนะ ปลอบใจตัวเองไว้ก่อน

ขับไปจนถึงเส้นทางเป็นดินลูกรัง สองข้างทางเป็นป่า ชักจะยังไงแล้วซิ แล้วจะไปน่านได้ไหมนี่ แต่ป้ายชี้บอกมาทางนี้นี่นา ขับมาสักพักก็เริ่มโล่งอกได้นิดหน่อย เพราะมีรถสวนทางมาบ้าง แต่สภาพทางไม่ค่อยดีเลย

ขับมาเรื่อยๆ ก็เริ่มมีทางลาดยาง แล้วก็มาสิ้นสุดที่ บ้านปากนาย มีแต่น้ำอยู่ข้างหน้า ถนนก็ไม่มีต่อ ทางตันหรือนี่ แล้วจะไปน่านได้ยังไง ก็ดูแผนที่แล้วไปได้ โถ โถ หลงทางหรือนี่ ต้องขับกลับไปไหนอีกไกลไหมล่ะ อย่ามัวสงสัยอะไรในใจอยู่เลย สอบถามดีกว่า

ฉันเดินลงเข้าไปถามร้านอาหารที่เป็นแพริมน้ำว่า จะไปน่านไปได้ยังไง ก็เลยได้คำตอบ ว่า จะมีแพข้ามฟาก สำหรับให้รถข้ามไปได้ แต่ต้องรอหน่อย เพราะแพเพิ่งไปเมื่อกี้เอง เฮ้อ! ค่อยโล่งใจ นึกว่าต้องขับกลับซะแล้ว

ระหว่างรอแพ ก็นั่งชมวิวริมน้ำ ที่ปากนายนี้เป็นจุดที่แม่น้ำน่านไหลลงสู่เขื่อนสิริกิติ์ ทอดสายตาไปไกลลิบๆ ก็เห็นแพกำลังลากรถมา ก็เลยขับรถมารอตรงจุดที่ป้ายเขาบอกว่า ทางลง

เมื่อเรือลากแพมาถึงใกล้ฝั่ง เขาใช้คนช่วยกันดึงเชือกเพื่อลากแพเข้ามา เพื่อนฉันก็เลยไปช่วยเขาดึงด้วย เมื่อสะพานไม้ถึงฝั่ง เขาก็ปล่อยลวดสลิงเพื่อให้สะพานแตะพื้น รถจะได้ขึ้นบกได้

เมื่อรถขึ้นแล้ว ก็เอารถลงเพื่อลากไปฝั่งน่านต่อ นั่งบนแพชมวิวสองฟากฝั่ง ลมโชยมาปะทะใบหน้าเย็นๆ ทำให้เคลิ้มอยากหลับได้เหมือนกัน มันเป็นอะไรที่สบายสดชื่นจังเลย

นั่งมาบนแพไม่นานนักก็ถึงฝั่ง ขับรถขึ้นเนินมาได้สักพัก พอมองกลับไป “สวยจังเลย “ ฉันเลยบอกเพื่อนจอดรถ ขอถ่ายรูปไว้หน่อยนะ จะได้เอามาให้เธอดู

คืนนี้ ฉันจะไปนอนที่ดอยเสมอดาว อุทยานแห่งชาติศรีน่าน ฉันมาถึงที่นี่ก็เย็นมากแล้ว

คืนนี้ที่ดอยเสมอดาว พระจันทร์สวยมากเลย พระจันทร์เต็มดวงส่องสว่าง แทบไม่ต้องใช้ไฟฉาย ฉันนอนเปิดหน้าต่างเต้นท์ มองดูดวงจันทร์ รู้สึกมีความสุข อยากให้เธอมาเห็นบ้างจังเลย รีบนอนดีกว่า พรุ่งนี้จะได้ถ่ายภาพทะเลหมอกกับพระอาทิตย์ขึ้นยามเช้า

บรรยากาศเช้ายามนี้ ธรรมชาติช่างสร้างสรรค์ เติมแต่ง แต้มโน้นนิดแต้มนี้หน่อย ผสมผสานอย่างลงตัว ทะเลหมอกสีขาวภายใต้ทิวเขาสลับซับซ้อน สอดแทรกแสงสีส้มที่ค่อยๆ ระเรื่อขึ้นบนท้องฟ้า ก่อนที่พระอาทิตย์ดวงกลมโตสีเหลืองจะโผล่ขึ้นมา จากแสงอ่อนๆ ก็เริ่มแผดจ้าขึ้นเรื่อยๆ จนต้องละสายตาจากดวงอาทิตย์ดวงนั้น

ผู้ชมความสวยงามก็ทยอยกันเดินทางกลับ คงทิ้งไว้ให้หมอกสีขาวยังคงอยู่คู่กับทิวเขาลูกเล็กบ้างใหญ่บ้าง แล้วหมอกก็คงจะจางไปเรื่อยๆ เมื่อความร้อนแรงของดวงอาทิตย์เพิ่มมากขึ้น ฉันก็เป็นหนึ่งในผู้ชมนั้นที่จะต้องเดินทางต่อไป

จุดหมายปลายทางจากนี้ก็คือ ตัวอำเภอน่าน ไปไหว้พระสักหน่อย ที่วัดภูมินทร์ ซึ่งมีวิหารจัตุรมุข เป็นงานสถาปัตยกรรมล้านนาแบบพิเศษ มีบันได และประตูออกทั้งสี่ทิศ ที่บันไดเป็นปูนปั้นรูปพญานาค เสียดายที่ไม่ได้ถ่ายหัวพญานาคมาให้ดู ถ่ายแต่ด้านหลัง เห็นแต่หางพญานาค

ภายในวิหารจัตุรมุขมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดใหญ่สี่องค์ บนฝาผนังก็มีรูปจิตรกรรมสวยงาม มีภาพวาดที่แสดงถึงวิถีชีวิต ชาวน่านในอดีต มีภาพชายหนุ่มหญิงสาวเกี้ยวพาราสีกัน

ออกจากวัดภูมินทร์ ฉันก็เดินทางต่อเข้าเชียงใหม่เลย ที่จริงมาน่านครั้งนี้ฉันตั้งใจจะไปดอยภูคา ไปย้อนอดีตสักหน่อย เคยไปมาตั้งนานแล้ว 10 กว่าปีได้แล้วมั๊ง ตั้งแต่ที่ยังไม่มีชื่อเสียงเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว และน่านก็มีอะไรให้เที่ยวอีกเยอะเลย แต่มีเหตุจำเป็นต้องเปลี่ยนแผนการเดินทางซะก่อน

ไว้คราวหน้าจะมาเที่ยวน่านให้จุใจมากกว่านี้ ฉันเดินทางเข้าเชียงใหม่โดยผ่านทางจังหวัดพะเยา เอาวิวสีสันของป่าเปลี่ยนสีมาฝากด้วยนะ แล้วฉบับหน้าจะพาเธอไปเชียงใหม่เจ้า

คิดถึง
ตะแบก

เที่ยวเหนือ 4 จังหวัด…(1)อุตรดิตถ์

2007-05-19T09:59:00.000+07:00

ถึง…เพื่อน

หวัดดีจ้า เป็นอย่างไรบ้าง สบายดีนะจ๊ะ เมื่อตอนปีใหม่ฉันไปเที่ยวเมืองเหนือมา ไม่ได้เขียนมาบอกเล่า และเอาภาพถ่ายสวยๆ มาฝากสักที ช้าไปเยอะเหมือนกัน แต่ก็คงไม่เป็นไรนะ

ครั้งนี้ฉันไปเที่ยวมา 4 จังหวัด เหมือนว่าจะเที่ยวสะเปะสะปะยังไงไม่รู้ ฉันไป อุตรดิตถ์ น่าน เชียงใหม่ แล้วก็ลำปางจะ
ไม่นับจังหวัดที่ขับรถผ่านนะจ๊ะ ฉันคงทยอยเขียนเล่าให้เธอฟังทีละจังหวัดนะ

จังหวัดแรกที่ไปก็คือ อุตรดิตถ์ ฉันไปเที่ยวเขื่อนสิริกิติ์ ที่อำเภอท่าปลา ฉันแวะเข้าไปที่เขื่อนดินขนาดเล็กก่อน ดอกบัวตองที่เห็น ฉันถ่ายภาพมาจากที่นี่ ไม่ได้ไปถ่ายภาพไกลถึง แม่ฮ่องสอนหรอก

ฉันอยากไปชมทุ่งดอกบัวตองที่ดอยแม่อูคอ จังหวัดแม่ฮ่องสอน แต่ไม่มีโอกาสได้ไปสักที ปีนี้ก็ดูกลุ่มดอกบัวตองกลุ่มเล็กๆ ไปก่อนแล้วกัน ถ้าได้ไปเมื่อไหร่จะเอาภาพสวยๆ มาฝากนะ

ต่อจากนั้น ฉันก็ออกเดินทางต่อ ไปอีกไม่ไกลเท่าไรนัก ก็ถึงเขื่อนสิริกิติ์

เขื่อนสิริกิติ์ เป็นเขื่อนดินใหญ่ที่สุดในประเทศไทย โดยสร้างขวางกั้นลำน้ำน่าน

บริเวณใกล้ๆ กับสันเขื่อนเขาทำป้ายขนาดใหญ่และตกแต่งไว้อย่างสวยงาม ส่วนมากคนมาเที่ยวก็จะถ่ายรูปกับป้ายไว้เป็นที่ระลึกว่า ฉันได้เคยมาเที่ยวที่เขื่อนสิริกิติ์แล้วนะ

นอกจากป้ายแล้ว ก็ยังจัดสวนหย่อมปลูกต้นไม้ ดอกไม้ ไว้อย่างร่มรื่นและสวยงาม มีชิงช้าไม้ให้นั่งพักผ่อน นั่งชมวิวอย่างสบายใจ

ฉันเดินตามเสียงประกาศไปเรื่อยๆ ก็พบเรือขนาดใหญ่จอดรอไว้บริการนักท่องเที่ยว สำหรับล่องเรือ เที่ยวชมความงามของทะเลสาบเหนือเขื่อน ที่มีเกาะแก่งกลางน้ำ ท่ามกลางทิวเขาสลับซับซ้อน

ฉันไม่ได้ไปล่องเรือหรอก เนื่องจากฉันมีเวลาน้อย แล้วฉันก็หิวแล้วด้วย ยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย นี่ก็สิบโมงเข้าไปแล้ว หาข้าวกินดีกว่า

มาที่เขื่อนซึ่งใกล้น้ำแบบนี้ ไม่กินปลาก็ไม่ได้แล้ว ฉันก็เลยสั่งปลามากิน

นั่งกินไป ชมวิวไป ไม่นานก็อิ่ม พร้อมออกเดินทางต่อได้ โดยก่อนจะออกจากบริเวณสันเขื่อน ก็แวะกราบไหว้พระเพื่อเป็นสิริมงคลในการเดินทาง

เมื่อขับรถออกมาจากสันเขื่อน แล้วเลี้ยวเข้าไปทางร้านอาหารใกล้ๆ กับสะพานข้ามน้ำ ก็พบกล่องของขวัญกล่องเบ้อเริ่มเลย เขาทำไว้สวยดี คงทำไว้ต้อนรับบรรยากาศอันครื้นเครงสนุกสนานในช่วงปีใหม่

ขับรถมาเรื่อยๆ จนถึงสะพานข้ามแม่น้ำเขาทาสีสันไว้สะดุดตาสวยงามดีจัง สีฟ้า สีเหลือง สีแดง

ชมสีจัดจ้านของสะพานแล้ว ฉันก็ออกเดินทางต่อ โดยจุดหมายปลายทางต่อไปก็คือเข้าจังหวัดน่าน ซึ่งฉันจะเข้าน่านที่ ปากนาย แล้วฉันจะเขียนมาเล่าให้ฟังนะจ๊ะว่า ฉันไปเที่ยวที่ไหนในจังหวัดน่านมาบ้าง

คิดถึง
ตะแบก

เก็บภาพ...ทุ่งนาอันเขียวขจี

2007-05-15T22:43:00.000+07:00

ถึง…เพื่อน

เมื่อหลายวันก่อนฉันได้ผ่านไปที่ๆ ซึ่งฉันไม่ได้ไปนานแล้วเหมือนกัน ได้เห็นท้องทุ่งนาเขียวขจี ต้นข้าวต้นน้อยๆ ปลูกเต็มท้องทุ่ง มองดูแล้ว สดชื่นจังเลย มันบ่งบอกถึงความชุ่มช่ำของสายฝนที่โปรยปรายลงมาแทบจะทุกวันในช่วงนี้

ฉันจึงอดไม่ได้ที่จะต้องถ่ายรูป เมื่อวานนี้ได้โอกาส ตอนเย็นๆ ฉันก็เลยแวะไปที่ท้องทุ่งนาอันเขียวขจีแห่งนั้นอีกครั้ง เพื่อเก็บภาพมาฝากเธอ ฉันรู้สึกสบายตากับภาพท้องทุ่งนาข้าวสีเขียวที่อยู่ตรงหน้า สบายตัวกับอากาศอันสดชื่น สองอย่างนี้ก็เลยทำให้ฉันสบายใจ

คืนนี้ก็อีกเช่นกัน ฝนคงจะตกทั้งคืน หวังว่าพรุ่งนี้จะได้เห็นความสดชื่น ความสดใสของฟ้าหลังฝนอีกคราหนึ่ง

ฉันเดินตามทางถนนสายเล็กมาเรื่อยๆ มองไปที่ท้องฟ้า สวยจัง! ฟ้ายามเย็นเวลานี้กับท้องทุ่งนาสีเขียว

ต้นขี้เหล็กที่ปลูกข้างทางกับต้นข้าวกลางท้องทุ่ง ใครอยากเด็ดยอด เด็ดใบ ไปทำอาหารก็ได้นะจ๊ะ

เครื่องจักรอย่างหนึ่งที่สำคัญ ที่ใช้ทำนา จอดรอการใช้งานในวันรุ่งขึ้น

ดอกรักสีม่วงริมถนน

ทำให้ฉันนึกถึงตอนฉันเด็กๆ เมื่อเปิดเทอมใหม่ มีพิธีไหว้ครู ฉันกับเพื่อนๆ ก็จะไปหาเก็บดอกรักแถวข้างทางเพื่อไปทำพานไหว้ครู ออกแบบพานกันอย่างสวยงามเชียวล่ะ

เจ้าแมลงตัวน้อยเกาะอยู่บนใบดอกรัก ตรงรอยแหว่งนั่น ฝีมือเจ้าหรือเปล่าน๊า

ถัดจากเจ้าตัวเมื่อกี้ ก็เห็นเจ้าตัวแดงอีกตัวหนึ่ง ดอกรักแหว่งไปอีกเหมือนกัน สงสัยจะฝีมือเจ้าตัวแดง

มองไปมองมา ก็เจอเจ้าสองตัวนี้ มันน่ารักดีนะ สีก็สวย มันทำอะไรกันอยู่ก็ไม่รู้

เด็กน้อย โบกมือทักทาย เก๊กท่า ให้ถ่ายรูป บอกว่าจะเอาไปลงหนังสือ จะถ่ายอีกไหม เท่านั้นล่ะ รีบเผ่นหนีเลย

ยายอุ้มหลานเดินเล่นยามเย็น ชีวิตที่เรียบง่ายอยู่ใกล้ชิดธรรมชาติ ดูแล้วมีความสุขจัง

ฉันเดินลงจากถนน เดินมาตามคันนา เห็นนกตัวน้อยเกาะอยู่บนต้นหญ้า จะถ่ายรูปมาฝากสักหน่อย ว่าเดินเข้าไปเงียบๆ แล้วนา มันบินหนีไปเฉยเลย เธอดูกระท่อมปลายนา ไปก่อนนะจ๊ะ ในคืนฝนตก จะมีพระเอกนางเอกมาหลบฝนบ้างไหมหนอ

ยามที่ต้นข้าวขึ้นเขียวเต็มท้องทุ่ง คนทำนา คงมีความสุขกับผลผลิตที่พวกเขาได้ปลูกได้ทำมากับมือ

ถ้าข้าวออกรวงเมื่อไหร่ ชาวนาคงจะดีใจ ยามนั้นท้องทุ่งนาที่เคยเป็นสีเขียว ก็จะกลายเป็นสีเหลืองทองอร่ามเต็มท้องทุ่ง

มุมนี้ท้องฟ้าก็สวย เมฆกระจายอยู่เต็มท้องฟ้า ฉันชอบมองท้องฟ้า มองก้อนเมฆ

ดอกผกากรองริมทาง ฉันเคยรู้จักมันในนามดอกขี้ไก่ ไม่รู้ว่านามนี้มาจากไหน สงสัยดอกมันจะเหม็นเหมือนขี้ไก่

ต้นไม้แห้งกับท้องฟ้า

หยดฝนบนใบหญ้า

เป็นไงจ๊ะ ความเขียว ความชอุ่มชุ่มชื้น ยามหน้าฝนมาเยือน ถ้ามีโอกาสฉันจะเก็บภาพยามต้นข้าวหนุ่มน้อยพวกนี้ออกรวงเป็นสีเหลืองทอง มาฝากอีกนะจ๊ะ

คิดถึง
ตะแบก

เบิ่งงานบุญบั้งไฟ...ถิ่นทุ่งกุลาร้องไห้

2007-05-07T10:18:00.000+07:00

ถึง...เพื่อน

มองไปไกลสุดสายตา บนท้องฟ้ากว้าง ระเรื่อยลงมาตรงขอบฟ้า หาใช่ผืนน้ำทะเลสีครามไม่ หากแต่เป็นพื้นดิน เป็นท้องทุ่งโล่งอันกว้างใหญ่ วันนี้ตอนนี้แทนที่ฉันจะยืนอยู่บนหาดทรายชายฝั่ง ฉันกลับยืนอยู่ท่ามกลางทุ่งนาโล่ง มองไปทางไหนก็มีแต่ทุ่งกว้าง มีต้นไม้ใหญ่ยืนต้นอยู่ประปราย ซึ่ง เป็นอีกหนึ่งบรรยากาศที่ชวนให้หลงใหลกับความงามตามธรรมชาติ

เธอเดาออกไหมว่าฉันอยู่ที่ใด ไปไหนมา ?

ฉันอยู่บนพื้นแผ่นดิน ที่เขาเรียกกันว่า “ทุ่งกุลาร้องไห้” ฉันไปเยือนจังหวัดร้อยเอ็ดซึ่งเป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ทุ่งกุลาร้องไห้มากที่สุด มีถึง 3 ใน 5 ส่วนของพื้นที่ทุ่งกุลาร้องไห้ทั้งหมด

เขาเล่ากันมาว่า เมื่อก่อนมีพวกกุลา ซึ่งเป็นพวกที่เดินทางค้าขายระหว่างเมืองต่างๆ พวกกุลาเป็นพวกที่มีความเข้มแข็ง อดทนเป็นเยี่ยม แต่เมื่อพวกกุลาเดินทางมาถึงทุ่งนี้ ได้รับความทุกข์ยากเป็นอันมากถึงกับร้องไห้ เพราะตลอดทุ่งนี้ไม่มีน้ำและก็ต้นไม้ใหญ่เลย หน้าแล้งพื้นดินก็แตกระแหง ด้วยเหตุฉะนี้แล จึงได้ชื่อว่า ทุ่งกุลาร้องไห้

ฉันมาเที่ยวงานบุญบั้งไฟของบ้านภูดิน อำเภอปทุมรัตน์ เพื่อนเจ้าบ้าน บอกให้ฉันฟังว่า งานบุญบั้งไฟ นิยมทำกันเดือนหกเป็นประเพณีทำเพื่อบูชาพระยาแถนซึ่งเป็นเทพเจ้าแห่งฝน เมื่อจุดบั้งไฟขึ้นไปบูชาแล้ว เทพเจ้าองค์นี้จะบันดาลให้ฝนตกตามฤดูกาลและมีปริมาณเพียงพอแก่การปลูกพืชพันธุ์ ธัญญาหาร

ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าขั้นตอนเขาทำกันอย่างไรบ้าง เพื่อนบอกว่าช่วงบ่ายเขาจะมีขบวนแห่ เพื่อนชวนฉันไปรับหลานที่ร้านแต่งหน้าในตัวอำเภอ ฉันเห็นเขาแต่งหน้า ใส่ชุดไทยกันสวยงาม ตั้งแต่เด็กจนถึงสาววัยรุ่น ฉันและเพื่อนขับรถมาส่งเด็กงามสาวงามที่จุดตั้งขบวน

ในขบวนแห่ก็มีรถที่ตกแต่งอย่างสวยงาม เพื่อแห่แหนบั้งไฟไปที่วัด ฉันเห็นมีคนหนึ่งอยู่บนยอดสูงบนรถที่ตกแต่งใกล้กับหัวพญานาค เขาขึ้นไปทำไมไม่รู้เหมือนกัน จนเริ่มเคลื่อนขบวนก็เลยถึงบางอ้อ เขาไปนั่งบังคับหัวพญานาคให้หมุนไปหมุนมาแล้วก็พ่นน้ำออกมา เพื่อนฉันบอกว่า เขามีความเชื่อเรื่องพญานาคให้น้ำ

ฉันเห็นม้าตัวสูงใหญ่ บรรทุกอยู่บนรถ บนม้าก็มีหญิงชายคู่หนึ่งนั่งอยู่บนนั้น ป้ายนำหน้าม้าเขาเขียนไว้ว่า “ผาแดง นางไอ่” แล้วผาแดงนางไอ่ เกี่ยวอะไรกับบุญบั้งไฟล่ะ

เพื่อนฉันก็เลยเล่าตำนานของผาแดงกับนางไอ่ให้ฟัง

ที่เมืองหนึ่ง พอดีฉันจำชื่อเมืองไม่ได้ มีพญาขอมเป็นเจ้าเมืองปกครอง พระยาขอมมีลูกสาวแสนสวยคนหนึ่ง ชื่อ ไอ่คำ ซึ่งความงามนี้ก็กะฉ่อนไปเข้าหูของท้าวผาแดง ที่อยู่อีกเมืองหนึ่ง ท้าวผาแดงจึงได้แอบมาหานางไอ่คำ และก็สมัครรักใคร่กัน

ครั้นถึงกลางเดือนหกพระยาขอมจะทำบุญบั้งไฟ จึงมีใบบอกบุญไปยังหัวเมืองต่าง ๆ ที่เป็นบริวารให้ทำบั้งไฟไปร่วมจุดในงาน ท้าวผาแดงไม่ได้รับใบบอกบุญ แต่ได้ทราบข่าวจึงจัดบั้งไฟไปร่วมบุญด้วย และได้พบนางไอ่คำอีก ในการจุดบั้งไฟของพระยาขอมกับท้าวผาแดงพนันกันว่า ถ้าบั้งไฟของใครชนะจะได้ทรัพย์สมบัติและนางสนมกำนัล สำหรับท้าวผาแดงนั้นจะยกนางไอ่คำให้ ในเวลาจุดปรากฏว่าบั้งไฟของเมืองอื่น ๆ ขึ้นหมด ส่วนของพระยาขอมไม่ขึ้น และของท้าวผาแดงแตกกลางบั้ง แต่พระยาขอมก็เฉยเสียไม่ทำตามสัญญา เจ้าเมืองต่าง ๆ จึงพากันกลับหมด ส่วนท้าวผาแดงก็กลับเมืองของตนพร้อมกับความทุกข์เพราะความรักและบั้งไฟไม่ขึ้น

ในงานนี้มีภังคีซึ่งเป็นลูกชายพญานาค ได้แปลงกายมาร่วมงานด้วย เมื่อได้เห็นนางไอ่ก็หลงรัก จึงได้แปลงกายเป็นกระรอกเผือกมาปีนป่ายตามต้นไม้ใกล้กับห้องพักนางไอ่ เมื่อนางไอ่เห็นกระรอกเผือกจึงอยากได้ ให้นายพรานจับมาให้ นายพรานได้ยิงกระรอกเผือกตาย ซึ่งก่อนตายกระรอกเผือกหรือภังคีได้อธิษฐานว่า ขอให้เนื้อหาจงเอร็ดอร่อย พอกินแก่คนทั้งเมือง

เมื่อพ่อของภังคีทราบจึงให้ฆ่าทุกคนที่ได้กินเนื้อภังคี ในวันนั้นเองท้าวผาแดงทนคิดถึงนางไอ่ไม่ไหว จึงขี่ม้าบักสามมาหานางไอ่ และได้พานางไอ่หนี แต่ก็ช่วยนางไอ่ให้รอดพ้นจากพญานาคไม่ได้ ท้าวผาแดงเสียใจอย่างมาก จึงอธิษฐานต่อเทพยดาว่าจะขอตายเพื่อไปต่อสู้เอานางไอ่คำกลับคืนมา

นี่ล่ะนะความรัก ตำนานความรักมีทั้งสุขสมหวัง เศร้าทุกข์ผิดหวัง ชีวิตจริงของเราก็เหมือนกันมีทั้งสุขทุกข์ปนกันไป สมหวังบ้าง ผิดหวังบ้าง

เล่าเรื่องผาแดงนางไอ่มาซะยาวเลย นอกจากจะมีผาแดงนางไอ่แล้ว ในขบวนก็ยังมี การฟ้อนรำ การเซิ้ง ระหว่างถ่ายรูปและกำลังสนุกกับจังหวะการเซิ้ง การฟ้อนรำอยู่ ก็เหลือบไปเห็น น้าผู้หญิงสวมชุดแดง หมวกแดง หาบปลัดขิกอันใหญ่ เพื่อนฉันบอกว่า ที่มีอยู่ในงานนี้ด้วย เพราะว่า สัญลักษณ์นี้เป็นเครื่องหมายของความสัมพันธ์ระหว่างฟ้ากับดิน หญิงกับชาย ที่เป็นพลังก่อกำเนิดชีวิตและเป็นพลังแห่งความอุดมสมบูรณ์ จึงมีความสัมพันธ์กับการขอฝนซึ่งเป็นที่มาของพลังแห่งการเติบโตของพืช

หลังจากเสร็จสิ้นขบวนแห่ก็จะเป็นการจุดบั้งไฟขึ้นฟ้า เสียดายฉันไม่ได้ไปดู เลยไม่มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับการจุดบั้งไฟเลย
ไว้คราวหน้า ถ้ามีโอกาสอีกจะไม่พลาดแล้ว ฉันเลยมีแต่รูปบั้งไฟอันน้อยนิด มาให้ดู

ในค่ำคืนของวันนี้ ทางวัดก็มีการจัดงาน มีดนตรี มีการแสดงของลูกหลาน แล้ววันรุ่งขึ้นก็ทำการทอดผ้าป่า เป็นการร่วมกันของลูกหลานที่ไปทำงานไกลบ้านกลับมาทำบุญ สร้างความเจริญให้วัดบ้านเกิด

ที่นี่จะมีการให้ของที่ระลึกแก่ผู้ที่มาทำบุญด้วย ของที่ให้ก็เป็นงานหัตถกรรมพื้นบ้านที่ทำกันเอง อย่างเช่น เสื่อ หมอน ที่นอน เป็นต้น เมื่อได้ของที่ระลึกกันแล้วก็แยกย้ายกันกลับ บ้านภูดินก็คงเงียบลงอีกครา เพราะลูกหลานต้องกลับกรุงเทพ กลับไปยังสถานที่ทำงาน เพื่อหาเงินดำรงชีพกันต่อไป แต่คงอีกไม่นานนัก ลูกๆ หลาน ๆ ก็คงกลับมาเยี่ยมเยือนผู้เฒ่าผู้แก่ ผู้ที่ให้กำเนิด กลับมาเยี่ยมถิ่นที่เขาเกิด

ฉันหวังว่า เธอจะสนุกและได้ความรู้บ้างเกี่ยวกับประเพณีหนึ่งของไทย ในดินแดนอิสานนะจ๊ะ

คิดถึง
ตะแบก

หนีร้อนไปเที่ยว...เกาะกูด

2007-04-14T14:18:00.000+07:00

ถึง…เพื่อน

หวัดดีจ๊ะ ครั้งนี้ฉันจะพาเธอไปเที่ยวเกาะ หลับตานะ แล้วก็มโนภาพถึง หาดทรายขาว น้ำทะเลใสแจ๋ว ไล่เรียงสีจากสีอ่อนไปยังสีเข้ม จนบรรจบกับขอบฟ้าสีคราม เสียงระรอกคลื่นกระทบฝั่งเป็นระยะ ลมพัดเอื่อยๆ สูดหายใจเข้าลึกๆ

เป็นไงจ๊ะเธอ สบายขึ้นไหม คราวนี้ฉันไปหลบร้อนเที่ยวแถวเกาะกูดมาล่ะ ไปนั่งเรือท่องทะเล ดำน้ำดูปะการัง พายเรือแคนู กินอาหารทะเลสดๆ

ฉันไปพักที่เกาะกูดเนเวอร์แลนด์บีช รีสอร์ท ซึ่งเป็นรีสอร์ทที่ค่อนข้างเงียบ เป็นส่วนตัว ไม่พลุกพล่าน ด้านหลังรีสอร์ทติดกับคลอง ด้านหน้าติดทะเล บ้านพักก็มีสองโซน คือ โซนที่ติดริมคลอง กับโซนที่อยู่ด้านหน้าซึ่งสามารถมองเห็นทะเล ผ่านทิวมะพร้าวอันร่มรื่นได้

ช่วงบ่ายของวันแรกที่ไปถึง ฉันขี่จักรยานเที่ยวเล่นบริเวณรีสอร์ท มีทางขึ้นเขาซึ่งสามารถขี่อ้อมไปอีกหาดหนึ่งได้ แต่ว่าไปไม่ถึงไหน เพราะทางขึ้นลงเขา บางช่วงชันมาก ขี่ขึ้นไม่ไหว ต้องจูงจักรยาน เวลาขี่ลงทางชันก็กลัวจะเบรกไม่อยู่ เดี๋ยวจะลอยลงทะเลไป ระยะทางไกลหรือเปล่าก็ไม่รู้ กลัวว่าจะไม่มีแรงปั่นกลับ อย่ากระนั้นเลย กลับดีกว่า

กลับมาปั่นจักรยานเล่นบริเวณชายหาดได้ไม่นาน ฝนก็ตกลงมาซะแล้ว โธ่ ! ฟ้าฝนไม่เต็มใจเลย แล้วพรุ่งนี้จะได้
ออกไปดำน้ำดูปะการังหรือเปล่านี่ กลางคืนจะนอนอยู่แล้ว ฝนก็ยังตกอยู่เลย ฉันภาวนาขอให้ฝนหยุดตกเถอะ มาเที่ยวทั้งทีอย่าให้พลาดเที่ยวชมของสวยๆ งามๆ เลย

เช้าวันรุ่งขึ้น ฝนจางหายไปแล้ว ดีจังเลยจะได้ไม่พลาดเที่ยวเกาะรัง และดำน้ำดูปะการังที่เกาะยักษ์ ใช้เวลาเดินทางจากที่พักไม่นานเท่าไร เนื่องจากนั่งเรือสปีดโบ๊ต คนขับเรือปล่อยฉันและนักท่องเที่ยวให้ดำน้ำ ชมปะการัง บริเวณเกาะยักษ์ ฉันเห็นปลาที่นี่เยอะมาก ว่ายกันเป็นฝูงบ้าง ตัวเดียวโดดๆ บ้าง

ดำน้ำจนได้ที่แล้ว ก็ไปทานข้าวกันที่ชายหาดเกาะรัง ที่นี่หาดทรายขาว น้ำใสมาก บริเวณใต้ร่มไม้ก็มีเชือกผูกทำเป็นเปลไว้นั่งเล่นด้วย กินอิ่มแล้วก็หลับ หนังท้องตึงหนังตาหย่อน

ตอนนั่งเรือกลับที่พัก คลื่นลมเริ่มแรง แต่ละจังหวะที่เรือกระแทกคลื่น ตัวแทบลอยต้องจับไว้แน่นๆ แรกๆ ต้องออกเสียงด้วยจะได้ผ่อนคลายกระเพาะอาหาร กระแทกไปกระแทกมา อาหารมื้อกลางวันเมื่อกี้ย่อยหมดไปอย่างรวดเร็ว ช่วงหลังฉันขอยืนดีกว่า เพราะเหมือนว่าจะลดแรงกระแทกลงไปบ้าง ก็สนุกดี แต่ถ้าคลื่นลมแรงกว่านี้ก็แย่เหมือนกัน เพราะเริ่มจะไม่ปลอดภัย

กลับมาถึงที่พักก็ขอเติมพลังเข้าไปใหม่ พอได้อาหารเข้าไปก็พอจะมีแรงทำกิจกรรมต่อแล้ว ฉันก็เลยออกไปพายเรือแคนู บริเวณชายหาดหน้าที่พัก พายเรืออย่างสบายอารมณ์ เพราะคลื่นนิ่งมาก พายไปเล่นน้ำไปอย่างหนุกหนาน ก่อนที่จะต้องเดินทางกลับในวันรุ่งขึ้น

ไปเที่ยวคราใดก็อดคิดถึงเพื่อนไม่ได้ ฉันเที่ยวเผื่อเธอเสมอ นะจะบอกให้ คราวหน้าไปเที่ยวที่ไหนมา จะเขียนมาเล่าให้เธอฟังอีกนะ จะเก็บภาพถ่ายเก็บความทรงจำมาฝากจ้า

คิดถึง
ตะแบก

หลากหลายลีลา...ที่สวนสัตว์เปิดเขาเขียว

2007-04-10T11:21:00.000+07:00

ถึง...เพื่อน

อากาศร้อนจังนะ เธอว่าไหม… ร้อนๆ แบบนี้คงไม่มีใครคิดอยากออกจากบ้านไปเดินท่ามกลางแสงแดดอันแรงกล้าเท่าไหร่นักหรอก แต่ฉันเป็นประเภทอยู่ไม่ค่อยติดบ้าน ก็เลยอดไม่ได้ที่จะออกไปสู้กับแสงแดดภายนอกบ้าน

ฉันไปเที่ยวสวนสัตว์เปิดเขาเขียวมาล่ะ ถ่ายรูปสัตว์น่ารักๆ มาให้เธอดูด้วย ฉันดูรูปเหล่านี้แล้วก็อดยิ้มไม่ได้กับลีลา ท่าทาง ของสัตว์เหล่านี้ เมื่อเธอได้ดูแล้วก็อย่าลืมยิ้มด้วยนะ แล้วโลกจะสดใส แถมคลายร้อนได้ด้วยนะจ๊ะ

ชื่อภาพ : นางแบบขาเรียว

สวนละมั่ง คือ จุดแรกที่ฉันไปจอดรถแวะดูความน่ารักของมัน ละมั่งอยู่กันเป็นกลุ่มบนสนามหญ้าใต้ร่มไม้ นักท่องเที่ยวสามารถสัมผัสได้อย่างใกล้ชิด เนื่องจากเป็นสนามหญ้าเปิดโล่ง ไม่มีรั้วกั้น และพวกละมั่งก็คงคุ้นเคยกับคนแล้ว เพราะไม่เห็นพวกมันจะกลัวคนเลย ฉันเดินเข้าไปใกล้ละมั่งตัวนี้ มันมองฉันอยู่นานเหมือนว่า อยากจะถ่ายรูป ฉันก็เลยได้ถ่ายรูปนางแบบขาเรียวมาฝากเธอไงจ๊ะ

ชื่อภาพ : นางแบบขาตะเกียบ

ใกล้ๆ กับสวนละมั่งมีหนองน้ำ มีหงส์อยู่สองสามตัวลอยน้ำเล่นอยู่ ดูมันช่างสง่างามจริงๆ นะ แล้วก็มีเจ้านกตัวนี้ที่ฉันถ่ายรูปมาฝาก มันยืนนิ่งเฉยอย่างนี้อยู่นาน ไม่ขยับไปไหน ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาเรียกว่า นกอะไร ถ้าเธอรู้ช่วยบอกฉันทีนะจ๊ะ มันเป็นนางแบบให้ฉันอีกตัวหนึ่ง แต่เป็นนางแบบขาตะเกียบ ค่ะ

ชื่อภาพ : อย่าทำหนูนะ

ฉันเห็นเจ้าอีกัวน่าตัวนี้แล้ว ท่าทางสายตามันคล้ายจะบอกว่า “อย่าทำหนูนะ” ที่ป้ายเขาเขียนบอกไว้ว่า ถิ่นกำเนิดของอีกัวน่าอยู่ที่ประเทศในแถบอเมริกากลาง และตอนเหนือของอเมริกาใต้ เป็นกิ้งก่าขนาดใหญ่สีเขียว มีหนามแหลมคล้ายหวี อยู่แนวกลางของลำตัวจากคอไปถึงหาง และมีวิธีในการป้องกันตัว คือ ใช้ปากกัด ใช้หางฟาด แต่มันมักเลือกวิธีหนีมากกว่าที่จะสู้ศัตรู โดยจะหนีลงน้ำ งั้นเจ้าตัวนี้ก็คงเตรียมตัวที่จะลงน้ำแล้วล่ะ แต่ฉันไม่ได้ทำอะไรมันจริงๆ นะ

ชื่อภาพ : แม่ขนตางอน

ยีราฟตัวใหญ่ คอยาว เคยแต่เห็นมันอยู่ไกลๆ พอได้มาอยู่ใกล้ๆ ให้อาหารมันกิน เพิ่งสังเกตได้ว่า ขนตายีราฟสวยมากเลย เป็นแพยาว งอน ไม่ต้องต่อขนตา ปัดมัสคาร่าให้เปลืองเลยล่ะ ฉันซื้อถั่วฝักยาวที่เขาตั้งขายให้มันกิน ลิ้นมันเรียวเล็กยาว มันแลบลิ้นและม้วนลิ้นรับถั่วฝักยาวเข้าไปกิน อิ่มสบายท้องใช่ไหมล่ะ แม่ขนตางอน

ชื่อภาพ : ปลื้ม

ไม่รู้ว่า คุณลุงฮิปโปโปเตมัส ยิ้มปลื้มอะไรนักหนา สงสัยจะถูกใจปากหรือเปล่า เวลาคุณลุงฮิปโปอ้าปากรอรับอาหาร คุณลุงฮิปโปจะหลับตาปี๋ อ้าปากกว้าง เห็นเขี้ยวล่างยาวโค้งอยู่ในปาก เห็นหนวดหลอมแหลมอยู่รอบปาก คุณลุงฮิปโปจะชอบอยู่ในน้ำ ดำน้ำเก่ง สามารถเดินท่องอยู่ใต้น้ำได้

ชื่อภาพ : บั้นท้าย

ฉันขับรถมาเรื่อยๆ ก็มาเจอเจ้าตัวแรดสองตัว นอนหลบร้อนอยู่ใต้ต้นไม้ ตัวมันใหญ่จังเลย มันนอนเอาก้นชนกัน โชว์บั้นท้ายอันมหึมาของมัน แต่ท่าทางมันน่าสงสารจัง สงสัยจะร้อนมาก

ชื่อภาพ : เศร้าจัง

ใกล้ๆ เจ้าตัวแรดสองตัวที่นอนอยู่ ก็มีม้าลายสองตัว ท่าทางเศร้าๆ อีกเหมือนกัน เหมือนตัวหนึ่งมันกำลังพูดปลอบใจอีกตัวหนึ่งอยู่นะ สงสัยจะไม่มีหญ้ากิน ป้ายที่ให้ความรู้เขาเขียนบอกลักษณะนิสัยเจ้าม้าลายไว้ว่า

“ ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ตามทุ่งหญ้า โดยจะเล็มหญ้าหากินร่วมกับสัตว์อื่นในทุ่งกว้าง เช่น นกกระจอกเทศ ยีราฟ แอนติโลป และสัตว์กีบชนิดอื่นๆ ซึ่งมักจะมีนกกินแมลงจับเกาะอยู่บนหลัง เพื่อช่วยระวังภัยและกินพวกแมลงที่มารบกวน นกกระจอกเทศและยีราฟจะคอยช่วยเป็นป้อมยามคอยเตือนภัยและระวังภัยให้ เพราะม้าลายสายตาไม่ค่อยดี แต่จมูกและหูไวมาก ฟันคม “

ชื่อภาพ : อร่อยจัง

เจ้านากเล็กเล็บสั้น กำลังใช้เท้าหน้าสองเท้าจับปลาใส่ปาก กินอย่างอร่อยเชียวล่ะ เจ้าตัวนี้มันมีลูกน้อยด้วยนะ ตัวเล็กๆ น่ารัก กำลังมุดอยู่ในท่อน้ำ นากเล็กเล็บสั้นเป็นนากที่มีขนาดเล็กที่สุดในประเทศไทย และเป็นนากที่มีเล็บสั้นและโค้งไม่ยื่นออกมาพ้นปลายนิ้ว เขาจึงเอาลักษณะที่แปลกแตกต่างมาตั้งเป็นชื่อกระมัง

ชื่อภาพ : ร้อนจัง

เจ้าหมีควายตัวนี้มันเดินลงเล่นน้ำ แช่น้ำ มันคงจะหงุดหงิดไม่ใช่น้อย ก็แดดมันร้อนขนาดนี้นี่นะ ส่วนอีกตัวหนึ่งฉันเห็นมันกำลังเกาหลังมันอยู่ สงสัยมันจะคันมาก แต่มันไม่ได้เอามือเกาหรอกนะ มันเอาหลังถูกับก้อนหินก้อนใหญ่ๆ ก้อนหนึ่งอยู่ ยิ่งถูก็ยิ่งมัน เห็นมันถูใหญ่เลย

ที่ป้ายเขาบอกว่า มันเป็นหมีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย และที่เรียกว่า หมีควาย ไม่ใช่เพราะมันตัวใหญ่เหมือนควายนะ แต่เป็นเพราะรูปตัว V ใต้คอ ซึ่งเป็นรูปและสีเดียวกับของควาย ของควายมีแบบนี้ด้วยหรือ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันไม่เคยเข้าไปสังเกตใกล้ๆ ควายด้วย กลัวมันขวิดเอาน่ะ

ชื่อภาพ : หยิ่ง

ฉันไปเจอเจ้ากิ้งก่าตัวนี้ตอนที่ฉันกำลังเดินไปดูหมีหมา เห็นมันเชิดชูคอ ท่าทางหยิ่งผยองเอาเรื่อง ทำให้นึกถึงสำนวนของไทยที่ว่า “กิ้งก่าได้ทอง” คงเป็นลักษณะท่าทางของมันกระมัง จึงทำให้เขาเอาไปเปรียบเทียบ

ชื่อภาพ : อกหัก

น่าสงสารเจ้าหมีหมาตัวนี้จังเลย ดูมันนั่งซิ เฮ้อ! อกหักล่ะซิ เจ้าหมีตัวไหนหนาที่ไม่รักสุดหล่ออย่างเจ้า เขาเขียนป้ายบอกว่า เป็นหมีที่เล็กที่สุดในโลก และชอบหากินเป็นคู่ นั่นซินะ ขาดคู่แล้วเศร้า แล้วอาหารที่เจ้าหมีนี้ชอบมากก็คือ น้ำผึ้ง

ชื่อภาพ : หนุนปาก

จระเข้น้ำเค็ม มีนิสัยดุร้ายกินคนเป็นอาหารได้ เขามีป้ายบอกว่า ห้ามโยนอาหารให้มันกินด้วย สงสัยมันจะดุมาก ฉันไปเห็นมันกำลังหลับอยู่ มันก็น่าจะหลับนะ เห็นมันอยู่นิ่งๆ ท่านี้ โดยเอาปากไปหนุนไว้บนก้อนหิน คงเป็นท่าที่มันสบายมั้ง

ชื่อภาพ : โอ๊ะโอ…

ดูเจ้าอูฐตัวนี้มันทำปากซิ โอ๊ะโอ… มีอะไรหรือจ๊ะเจ้าอูฐทำปากแบบนี้หมายความว่าอย่างไร หรือว่า ปากเจ้าเป็นแบบนี้อยู่แล้ว ประเทศทางอาหรับ เขาเลี้ยงอูฐเพื่อใช้บริโภคเนื้อ นม และใช้บรรทุกของ ทำงาน ขี่ และใช้ประโยชน์จากหนังและขนด้วย ไม่รู้ว่าเนื้ออูฐและนมอูฐรสชาติเป็นยังไง เธอเคยกินหรือเปล่าจ๊ะ

ชื่อภาพ : หนูอยากดูดนม

เจ้าลูกช้างตัวนี้ มันคงอยากจะดูดนมแม่ แต่ด้วยคนดูมันเยอะ มันคงอายๆ หรือเปล่า หรือว่ามันดูดแล้วไม่มีน้ำนม เพราะดูแล้วนมแม่ช้างไม่น่าจะมีน้ำนมเท่าไรเลย เธอรู้ความหมายของคำว่า ช้างพลาย ช้างพัง หรือเปล่าจ๊ะ

ถ้าเป็นช้างตัวผู้มีงา เขาเรียกว่า “ช้างพลาย” แต่ถ้าบางตัวไม่มีงา เขาเรียกว่า “ช้างสีดอ” ปกติแล้วตัวเมียไม่มีงา เรียกว่า “ช้างพัง” แต่บางตัวมีงาสั้นๆ เขาเรียกว่า “ขนาย” อันนี้ก็เอาความรู้มาจากป้ายที่เขาอธิบายรายละเอียดลักษณะของสัตว์แต่ละประเภทเอาไว้ค่ะ

เป็นอย่างไรบ้างจ๊ะ กับรูปสัตว์น่ารักๆ หลากหลายลีลาเหล่านี้ บางครั้งก็สงสารมันนะ ถ้ามันได้อยู่ในป่า อยู่ตามธรรมชาติของมันคงจะดีไม่น้อย ที่สวนสัตว์เปิดเขาเขียวเขาก็จัดให้มันได้อยู่ใกล้เคียงกับธรรมชาติของมัน แต่ก็นั้นแหล่ะนะ มันก็ไม่ได้มีอิสระเหมือนกับสภาพตามธรรมชาติของมัน

คิดถึง
ตะแบก

ตลาดน้ำยามเย็น...อัมพวา

2007-04-04T13:56:00.000+07:00

ถึง….เพื่อน

“น้ำทะเลยังคงมีขึ้นมีลงฉันใด ชีวิตคนเราก็มีขึ้นมีลงฉันนั้น ปัญหาต่างๆ เกิดขึ้นได้กับทุกคนตลอดเวลา ค่อยๆ แก้ปัญหาไปสักพักมันก็จะมีทางออกของมันเอง ขอเพียงเธอไม่ย่อท้อ สู้ มีกำลังใจ วันพายุฝนเมฆดำก็จะผ่านพ้นเป็นวันฟ้าใส ในไม่ช้า ฉัน…เพื่อนคนหนึ่งของเธอจะขอเป็นกำลังใจให้นะ “

เธอคง งง!!ล่ะซิว่ามันเกี่ยวอะไรกับตลาดน้ำยามเย็น ….
เกี่ยวซิ ไม่งั้นก็คงไม่ได้ไปเที่ยวสมุทรสงครามหรอก

คือว่าพอดีเพื่อนของฉันคนหนึ่งช่วงนี้เขามีปัญหาชีวิต ฉันอยากให้เพื่อนสบายใจ คลายทุกข์ อยากให้กำลังใจก็เลยจะพาเขาไปพักผ่อน เมื่อสบายใจขึ้นมาบ้างก็จะได้มีพลังในการดำเนินชีวิตไง

ตอนเช้าวันเสาร์ก็เลยโทรไปชวนเขาว่าจะไปสมุทรสงครามไหม ซึ่งเขาก็ไม่ปฏิเสธ พวกเรา 5 คนก็เริ่มเดินทางในตอนสาย กว่าจะถึงสมุทรสงครามก็ใกล้เที่ยงพอดี ว่าจะไปกินข้าวเที่ยงที่ดอนหอยหลอดสักหน่อย ขับรถเข้ามาที่ตัวเมืองสมุทรสงครามเฉยเลย ก็เมื่อกี้เห็นป้ายทางซ้ายบอกอยู่ว่าไปดอนหอยหลอด ใยมาเข้าตัวเมืองแล้วขับออกมาทางอัมพวา ก็ไม่เป็นไร เพราะเพื่อนฉันเขาจะมาหาคุณครูที่สอนสมัยมัธยมที่อัมพวาพอดี ฉันว่าดีจังนะ ยังติดต่อคุณครูอยู่สอนตั้งแต่สมัยมัธยมแน่ะ พวกเราเลี้ยวรถเข้ามาที่วัดช่องลมเพราะคุณครูสอนอยู่ที่โรงเรียนวัดช่องลม วัดช่องลมนี้มีเจดีย์ไห อายุกว่า 100 ปี

ฉันสงสัยจังว่าทำไมต้องเอาไห มาสร้างเป็นเจดีย์

คุณครูเล่าให้ฟังว่า สมัยก่อนปูนซิเมนต์มีราคาแพงจะได้ประหยัดไม่ต้องใช้ปูนเยอะ แล้วที่เห็นว่าบางลูกมีรอยทุบแตก ก็เพราะว่าคนสมัยก่อนเขาเก็บทรัพย์สมบัติมีค่าไว้ในไห ชาวบ้านก็เลยมาทุบไหเพื่อเอาของมีค่าไป

คุณครูพาเดินลอดเข้าไปภายในเจดีย์ด้วย คุณครูเล่าว่า สมัยก่อนเจดีย์ไหแห่งนี้ เป็นสถานที่ ที่หลวงปู่บ่ายซึ่งเป็น พระเกจิอาจารย์ชื่อดังของจังหวัดสมุทรสงคราม ใช้เป็นที่นั่งวิปัสสะนากัมฐาน จนมีฌานแก่กล้า อาคมเข้มขลัง คุณครูพาเราชมเจดีย์ไหได้อย่างเดียวเพราะว่าคุณครูติดธุระ ว้า… เสียดายจังเลยไม่ได้คนพื้นที่พาเที่ยวเลย แต่แค่นี้ก็ขอขอบคุณครูมากค่ะ

ก่อนออกจากวัดเพื่อนฉันบอกว่า ขอแวะถวายสังฆทานก่อนเพราะว่าเตรียมมาด้วย ฉันว่านะ การทำบุญทำทานก็ช่วยทำให้เราสบายใจขึ้นเหมือนกันนะ เพราะเวลาฉันมีเรื่องมีปัญหา ไม่สบายใจ ฉันก็จะทำบุญ เลี้ยงอาหารปลา แล้วก็กลับมาสู้กับปัญหาใหม่

จ๊อกๆๆๆ ท้องร้องแล้วล่ะ ไปทานอาหารกันเถอะ พวกเราขับรถไปทานอาหารที่ร้านครัวแม่อุไร ซึ่งไม่ไกลจากวัดเท่าไร เป็นร้านอาหารริมแม่น้ำแม่กลอง บรรยากาศเย็นสบาย ลงนั่งปั๊บก็สั่งอาหารทันที เจ้าลูกชายคนโตของเพื่อนก็ไม่รอช้า สั่งก่อนเพื่อนเลยว่า เอาปลาหมึกชุบแป้งทอด ปลาหมึกนึ่งมะนาว ฉันว่าหลานต้องชอบกินปลาหมึกแหงๆ สั่งปลาหมึกทั้งสองอย่างเลย เมื่อมาแม่กลองแล้วที่พลาดไม่ได้ก็ต้องเป็น ปลาทู แล้วก็หอยหลอด ฉันหิวมากไม่ทันได้ถ่ายรูปหน้าตาอาหารมาให้เธอดูเลย มาคิดได้อีกทีว่าจะถ่ายรูปอาหารก็หมดเกลี้ยงจานซะแล้ว

ที่นี่เขามีบริการบ้านพักด้วยนะ มีทั้งบ้านพักที่ติดริมแม่น้ำแล้วก็บ้านพักในสวน มีบริการล่องเรือเที่ยว ล่องเรือชมหิ่งห้อย พนักงานของร้าน บอกว่าเป็นเรืออีป้าบ น่าจะเขียนถูกนะ เขาบอกว่าคล้ายเรือหางยาว มีหลังคาด้วย หรือว่ามันคือเรือหางยาวแล้วใส่หลังคา

เอ.. ไม่รู้เหมือนกัน

ครั้งนี้พวกเราคงไม่ได้ชมหิ่งห้อยเพราะมาเช้าเย็นกลับ ก็ไว้คราวหน้าแล้วกัน แต่ฉันเคยมาชมแล้วครั้งหนึ่งนะ ล่องเรือตอนกลางคืนชมหิ่งห้อยที่เกาะแถวต้นลำพูริมน้ำ ฉันว่านะ บางต้นเหมือนต้นคริสต์มาสที่เขาเปิดไฟกะพริบ สวยดี ต้นใหญ่บ้างเล็กบ้าง

คราวหน้าถ้าจะมาพักฉันอยากมาพักแบบชาวบ้านๆ พายเรือในลำคลอง ใส่บาตรตอนเช้าริมคลอง เล่นน้ำริมคลองอะไรประเภทนี้ แต่ก็ยังไม่รู้เลยมีที่พักที่ไหน เพราะว่าเห็นโฮมสเตย์ สมัยปัจจุบันนี้เข้าใกล้รีสอร์ตไปทุกที หรือว่าฉันจะเข้าใจนิยามคำว่าโฮมสเตย์ผิด

เมื่อทานอาหารเสร็จพวกเราก็เดินทางต่อไปที่อุทยาน ร.๒ ซึ่งไม่ไกลจากที่เดิม จากที่พนักงานของร้านครัวแม่อุไรบอกว่าแค่ 5 นาทีก็ถึง แต่ฉันก็ไม่ได้จับเวลาซะด้วยซิว่ามันใกล้แค่ 5 นาทีถึงหรือเปล่า พวกเราต้องจ่ายค่าเข้าชมก่อนซึ่งผู้ใหญ่ราคา 20 บาท เด็กก็ราคา 5 บาท จากนั้นก็เดินเท้าเข้าไปชมความงามท่ามกลางร่มไม้อันร่มรื่น มีสนามหญ้าอันเขียวขจี ถ้าได้นอนเอกเขนกสักพักบนสนามหญ้าใต้ต้นไม้ก็คงดีไม่น้อย

ฉันเคยมาที่นี่แล้ว 2 ครั้งเห็นจะได้ ว่าจะพาเพื่อนไปชมอาคารทรงไทยที่เคยมาชมแล้ว ซึ่งเขาจัดไว้อย่างสวยงามเลยเชียวล่ะ แต่ตอนนี้เขาทำการซ่อมแซมปรับปรุงอยู่ เลยอดชมเลย แต่เมื่อเดินไปสักหน่อยก็เจออาคารทรงไทยหลังใหม่ ซึ่งจัดได้สวยงามไม่แพ้กัน แต่ฉันชอบอาคารทรงไทยอาคารเดิมมากกว่า

ออกจากอาคารหลังใหม่มาก็จะเจอชาลาวันกับไกรทองเป็นรูปปูนปั้นตั้งอยู่ในน้ำ เธอรู้หรือเปล่าว่าเกี่ยวกันยังไงถึงมีการสร้างไว้ในอุทยาน ฉันเห็นมีป้ายติดเขียนเป็นกลอนไว้ด้วย หรือว่าเรื่องไกรทองจะเป็นพระนิพนธ์ของรัชกาลที่สอง ที่ใกล้ๆ รูปชาลาวันกับไกรทองมีอาหารปลาไว้บริการด้วย ใครจะเลี้ยงปลาก็หยอดเงินใส่ตู้ ซึ่งเขาคิดราคาถุงละ 10 บาท แล้วก็เพื่อความสบายใจฉะไหนเลยฉันจะพลาดได้ พอโยนอาหารปลาไปมีแต่ปลาตัวใหญ่ทั้งนั้นเลย เยอะด้วย ให้อาหารปลาเสร็จพวกเราก็เดินไปที่ท่าน้ำ ชมแม่น้ำแม่กลองที่ไหลเรื่อย รับลมเย็นๆ ริมน้ำ

เล่าให้ฟังก็ตั้งนานแล้ว ไม่เห็นจะพาไปตลาดน้ำยามเย็นสักที

จ้า ฉันจะพาเธอไปแล้ว ก็เป็นตลาดน้ำยามเย็นนี่นา จะรอเที่ยวตลาดน้ำอย่างเดียวก็ยังไงอยู่ ก็ไปเที่ยวที่อื่นก่อนจนเย็นค่อยเดินตลาดไงจ๊ะ พวกเราขับรถกลับมาจอดไว้ที่วัดอัมพวันใกล้ๆ กับอุทยาน ร.๒ ตลาดน้ำยามเย็นก็อยู่ใกล้ๆกับวัดนั้นแหละจะ ฉันเคยอ่านเจอในหนังสือว่า ตลาดน้ำอัมพวานี้จะมีกันเฉพาะวันขึ้นหรือแรมกี่ค่ำนี่ล่ะ แต่นานมาแล้วนะ มาปัจจุบันนี้มีทุกเสาร์ อาทิตย์

ตลาดน้ำนี้มีของกินเยอะมากเลย ตั้งแต่ปากทางเข้าตลาดบนบก ร้านบนบกที่ติดริมน้ำ จนถึงเรือที่จอดขายอาหารริมตลิ่ง มีแต่ของน่ากินทั้งนั้น แต่ยังไม่ได้ซื้ออะไรกินได้แต่หมายตาเอาไว้ก่อน เพราะว่าถ้าขืนซื้อตั้งแต่ปากทางเข้าคงกินไม่ไหวแน่ๆ เริ่มแรกก็ขอดื่มน้ำก่อนแล้วกัน ฉันซื้อน้ำสีม่วงอ่อนมาดื่ม เธอว่าเป็นน้ำอะไรจ๊ะ ติ๊กตอก ๆๆ ทายถูกไหมเอ่ย ก็น้ำดอกอัญชันไง

ฉันกวาดสายตามองอาหารที่ขายอยู่ในเรือริมตลิ่งแล้ว อยากกินทุกอย่างเลย ไม่ว่าจะเป็น กุ้งเผา กุ้งทอด ปลาหมึกย่าง ผัดไท หอยทอด หมูสเต๊ะ ทอดมันหัวปลี ก๋วยเตี๋ยวเรือ ก๋วยเตี๋ยวหมู และอีกหลายอย่าง เป็นไงเธอ น้ำลายจะไหลแล้วซิ กลืนไปก่อนนะจ๊ะ เพราะว่ายังมีของหวานอีกสารพัดเลย ไม่ว่าจะเป็น ลอดช่อง ข้าวเหนียวเปียก ข้าวเหนียวมะม่วง ลูกชุบ ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง แล้วก็อีกหลากหลายอย่าง ของแบบนี้ต้องไปดูเองชิมเองถึงจะได้รสชาติ แล้วมีโอกาสเมื่อไหร่จะพาเธอไปนะ

ตลาดที่นี่ไม่ใช่จะมีแต่อาหารนะ ประเภทของที่ระลึกก็มี มีร้านขายรูป ขายโปสการ์ดด้วย ร้านเขาจัดได้น่ารักมาก มีแต่รูปสวยๆ ทั้งนั้นเลย ดนตรีก็มีให้ฟังด้วย เป็นประเภทเล่นดนตรีเปิดหมวกไง

ฉันเห็นยายคนหนึ่งนั่งอยู่ใกล้ๆ กับคนสีไวโอลิน ฉันเลยเข้าไปถ่ายรูปยายกับคนสีไวโอลิน พอฉันกำลังจะเดินออกมายายพูดว่า

“ถ่ายรูปฉันเหรอ สวยตายล่ะ”

พร้อมกับรอยยิ้มหวานๆ ของยาย ฉันเลยคุยกับยาย ยายบอกว่าเมื่อก่อนยายขายมะพร้าว แต่ขายไม่ดี เลยมาขอทาน ยายบอกกับฉันตรงๆ เลยหรือนี่ ฉันก็เลยให้เงินยายไป บอกยายว่าเอาไว้ซื้อข้าวกินนะคะ

พวกเราเดินไปเกือบสุดตลาดก็เจอกับดนตรีเปิดหมวกอีกหนึ่ง กำลังตระเตรียมสถานที่และเครื่องดนตรี คราวนี้มีสองคน คนหนึ่งเล่นกีตาร์ อีกคนหนึ่งเล่นแบนโจ พวกเรานั่งฟังอยู่หลายเพลง ฟังแล้วไพเราะ เพลินดี แล้วก็สนุก สบายใจด้วย แต่คงนั่งนานกว่านี้ไม่ได้ เดี๋ยวจะมืดค่ำก่อน

ที่ตลาดนี้มีบริการให้เช่าเรือไปเที่ยวด้วย เจ้าลูกสาวคนเล็กของเพื่อนอยากนั่งเรือเที่ยว พวกเราก็เลยเช่าเรือหางยางลำหนึ่ง เขาคิดเหมาไป 400 บาท เมื่อลงเรือแล้ว นายท้ายเรือบอกว่าใส่เสื้อชูชีพด้วยครับ ฉันว่า ดีนะที่เขาคำนึงถึงความปลอดภัยของผู้โดยสาร ดังนั้น ถ้าจะให้ปลอดภัยจริงผู้โดยสารก็ควรปฏิบัติตามที่เขาบอกด้วย

เรือหางยาวแล่นไปตามลำน้ำแม่กลอง สองฝากฝั่งเป็นบ้านเรือนเก่าบ้าง ใหม่บ้าง มีต้นไม้ มีสวนผลไม้ โดยเฉพาะสวนลิ้นจี่นั้น ตอนนี้กำลังออกลูกสีแดงน่ากินเชียว มีหนุ่มสาวนั่งจับกลุ่มคุยหยอกล้อเล่นกันสนุกสนาน มีลุงใส่ผ้าขาวม้าอาบน้ำอยู่ริมตลิ่ง มีสุนัขนอนเล่นอยู่บนเรือน มีคุณลุงคุณป้านั่งตกกุ้งอยู่ในเรือ มีครอบครัวนั่งย่างกุ้งอยู่ริมระเบียง คุณพี่เขาโชว์กุ้งทักทายพวกเราด้วย

จุดแรกที่นายท้ายเรือพาพวกเราแวะก็คือ วัดอินทาราม พวกเราขึ้นไปไหว้พระ กราบหลวงพ่อโต เสร็จจากนั้นก็เดินทางต่อไปที่ค่ายบางกุ้ง ซึ่งมีความสำคัญในอดีต คือเป็นที่ตั้งค่ายรับศึกทัพพม่าเป็นครั้งแรก หลังจากที่พระเจ้าตากสินมหาราชกู้เอกราช จึงมีการสร้างอนุสาวรีย์พระเจ้าตากสินมหาราชไว้ที่นี่ ใกล้ๆ กับอนุสาวรีย์มีโบสถ์เก่าแก่ซึ่งมีลักษณะพิเศษคือ โบสถ์ทั้งหลังปกคลุมด้วยต้นไม้สี่ชนิด คือ ต้นโพธิ์ ต้นไทร ต้นไกร ต้นกร่าง ชาวบ้านเรียกกันว่าโบสถ์ปกโพธิ์ พวกเราได้เข้าไปกราบพระ ปิดทองพระ เพื่อเป็นสิริมงคล จุดต่อไปนายท้ายเรือบอกว่าจะพาไปวัดบางแคน้อย แต่ว่าใกล้จะค่ำแล้ว พวกเราจึงไม่ได้แวะ แต่ฉันเคยมาแล้วครั้งหนึ่ง ภายในผนังโบสถ์มีภาพอันสวยงานเกี่ยวกับเรื่องราวในพุทธประวัติ

ก่อนที่พวกเราจะเดินทางกลับ ก็ไม่ลืมที่จะซื้อของฝากติดไม้ติดมือกลับบ้านไปด้วย ที่พลาดไม่ได้ก็ปลาทูแม่กลอง เพื่อนฉันอีกคนที่ไปด้วยกัน บอกว่า มันเป็นปลาทูหน้างอคอหัก เขาเรียกกันทั่วไปหรือเปล่าก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ดูลักษณะปลาทูแล้วก็หน้างอคอหักจริงๆ นั้นแหละ ช่างเรียกจริงๆ นะ แล้วก็ซื้อหอยหลอดสามรส ซื้อทองม้วน ซื้อขนมนางเล็ด ซื้อส้มโอ มาฝากคนทางบ้าน

เป็นไงจ๊ะอยากไปใช่ไหมล่ะ ถ้าว่างเมื่อไหร่ก็บอกฉันนะ ถ้าฉันว่างด้วยแล้วฉันจะพาไป

คิดถึงเพื่อน
ตะแบก

ปล. ฉันอัดเสียงแบนโจกับกีตาร์มาฝากด้วยจ้า

banjosong_amphava....

ทักทาย

2007-04-03T19:06:00.000+07:00

สวัสดีค่ะ About My Travel ยินดีต้อนรับเข้าสู่เรื่องราวการเดินทางท่องเที่ยวค่ะ Blog นี้ได้ก่อกำเนิดเกิดขึ้น เพราะความชอบ ความรัก บวกกับความฝัน ฉันชอบการเดินทาง การท่องเที่ยว การถ่ายรูป เมื่อมีโอกาสว่างจากการงาน ฉันมักจะเลือกพักผ่อนไปกับการเดินทางท่องเที่ยว ฉันชอบเขียนบันทึกการเดินทาง เรียงร้อยถ้อยคำบอกเล่า เขียนเป็นจดหมายถึงเพื่อน ภาษาที่ใช้อาจจะไม่สละสลวยเป็นภาษาเขียนเท่าไรนัก บางครั้งอาจเขียนเป็นภาษาพูดลงไปด้วย ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้สื่อกันกับเพื่อนฝูง
ฉันอยากแบ่งปันจดหมายให้เพื่อนๆ ได้อ่าน ได้สนุก มีความสุข ไปกับการเดินทางของฉัน ถ้าเพื่อนๆ มีข้อความ ความคิดเห็น ก็อย่าลืม comment เข้ามานะคะ

ขอบคุณมากค่ะ
ตะแบก